Z Hochozy/Drachhausen. Dnja 25. januara su źiśi we Łužycy swěśili ptaškowu swajźbu. Hynac ako w slědnem lěśe njejsu jano źiśi serbskeje kupki program pśigótowali. Ně, lětosa su nimske, pśedšulske a serbske kupki gromaźe tśi tyźenje dłujko, a to kuždy źeń, pilnje wuknuli. Nejpjerwjej smy gromaźe powědali ze źowćami a gólcami wó nałogu. Cogodla swěśimy ptaškowu swajźbu? No, wěsćo to? Pšawje, ptaški se wuźěkuju, až my je futrujomy a dokulaž někotare ptaški pytaju južo partnarja. Pón jo južo „los“ šło. Smy role wustajili, kostimy proběrowali a rekwizity pśigótowali. Pěśnasćo źiśi jo sobu cyniło. Spiwy a rejowanje su w serbskeje rěcy byli.

25. januara jo tak daloko było. Śpy smy wupyšnili. Wšykne źiśi su se fajnowali ze ptaškowymi kostimami. Njewjesta jo serbsku drastwu měła a nawóžeń woblak a cylinder. Pón jo dało małe źiwadłowe graśe, reje a jězu. Pśiwitowali smy naše gósći. To su byli druge źiśi źiśownje a wótkubłaŕki z reju „Sotśicka, pójź do rejki“ w pśebasnjonej formje.