Z Rownego/Rohne. Pśibytne su gromaźe bjatowali. To jo było jatšownicu zajtša, pśi góźbje swěźenja górjejstawanja na rowniskem kjarchobje. A 50 restawrěrowanych kamjenjow na rowach jo wordowało wuswěśonych. Wóni póchadaju z lět wót 1873 do 1919. „Stojmy how pśed kamjenjami na rowach našych wóścow. To drogotne nowe serbske wopomnišćo jo nastało. Niźi ga njejo telik takich kamjenjow ze 19. stolěta ako how. To jo městko, źož móžomy se dopomnjeś na našu serbsku zajźonosć“, jo pódšmarnuła slěpjańska faraŕka Jadwiga Malinkowa we swójom gronje. „How buźo nam wědobne, kake naše kórjenje su.“ Zgromadnje su namšarje bjatowali za to město a za luźe, ako tam pśidu. Wóni su Boga pšosyli wó bogate žognowanje za wšykne pśichodne woglědarje.

To wuswěśenje jo se stało, ako žeńske wót towaristwa „Kólesko“ su spiwali powěsć górjejstawanja. To jo było zeger 7:00, ako Stephanie Bierholdtoc, Doreen Nowušoc a Marita Kavelmannowa su pśišli. Wóni su pó starem nałogu w jatšownej nocy chójźili pó jsy a su luźam spiwali.