Z Města/Cottbus. Pětk, 13., jo njeglucny źeń? – To njamógu serbšćinarje 3. a 4. lětnika chóśebuskeje Nevoigtoweje šule wobtwarźiś. Na toś tom dnju w januarje su rozmjej wósebnu serbsku wucbu měli! Rěcny centrum WITAJ (RCW) a ceptaŕka za serbšćinu, kněni Mjeršeńcojc-Dünnbierowa, stej organizěrowałej comicowu źěłaŕnicku ze serbskim comicowym kreslarjom Šćěpanom Hanušom. Wón jo znaty pśez swóje luštne comici wó „Feliksu a Florianje“, kótarež su mjasecnje w źiśecem casopisu „Płomje“. Na zachopjeńku jo dejało 19 wuknicow a wuknikow z wołojnikom někake fantazijowe twóŕby nakresliś. Pón jo kněz Hanuš se jich pšašał: „A, móžośo něco we wašych twóŕbach wopóznaś? Woblico abo pśedmjat? … tak, ako wótergi wopóznawaśo něco w mrokawach.“ A napšawdu, tam su naraz byli sypawka, wutšoba, krona abo ryba wiźeś. Z nich su něnto wordowali comicowe figury, z wócymi a gubami. Někotare su tšašnje wuglědali. Teke serbske powěs-ćowe póstawy su nastali, ako wužowy kral a pśezpołdnica. Młode comicowe kreslaŕki a kreslarje Nevoigtoweje šule su teke nawuknuli, kak kresle póstawy, kótarež se pógibuju.