Z Chóśebuza/Cottbus. Na reformaciskem dnju smy prědny raz swěśili reformacisku namšu z Bóžym blidom we Serbskej cerkwi w Chóśebuzu. Wobźělone su byli ako prědny faraŕ a liturg Tobias P. Jachmann z Baršća, ako jo namšu dostojnje a we wuběrnej dolnoserbskej rěcy nawjedował. Prjatkował jo lektor Hartmut Leipner, cytała jo Madlena Norbergowa a na orgelach jo wšo pśewóźował Tim Šmidt. Ewangelium jo stojał pla Matejusa a prjatkowanje jo se wěnował pšašanju „wójna a měr“. Bóže blido jo wudopołniło swětocne zacuśe namšarjow a namšaŕkow. Kuždy jo był gnuty wót togo wósebnego dožywjenja, pśedewšym togodla, dokulaž jo namša była dospołnje w serbskej rěcy. 31 namšarjow a namšaŕkow jo pśepšosenju slědowało, a jich by było hyšći wěcej, gab njeby se rownocasnje wótměło we Kulturnej akademiji a wokoło njeje halloweenske zarědowanje. Njamam nic pśeśiwo nowym nałogam, ale na kśesćijańskem swěźenju we samskem casu namše na skóro samskem městnje take něco pśewjasć – to njejo k rozměśu! Wójujomy ga wó serbske rěcne rumy a serbska namša jo wuběrny serbski rěcny rum.