„Kak móžemy w přichodźe ratarstwo zaručić, kotrež wutraje z mjenje dešćom a přetraje dlěšu suchotu?“ Z tym pšašanim se zaběra serbski bur Roman Wjesela w pśedsłowje aktualnego wudaśa serbskego kulturnego casopisa Rozhlad. „Rozrisanje problema suchoty njeleži w tym, dnjowu wodu za podešćowanje wužiwać (...). Dyrbimy lutować, abo z druhimi słowami, tomu zadźěwać, zo so woda zhubi. (...) A přeco nuznišo staja so prašenje, kak móžemy Sprjewju, Błóta a Berlin w přichodźe z wodu zastarać, hdyž hižo dnjowu wodu z brunicowych jamow njewotklumpamy?“, tak dalšne citaty Romana Wjesele. Wódowa tematika se śěgnjo ako cerwjena nitka pśez toś to wudaśe. Tak pśedstajijo pśiducy pśinosk, z pjera Vojtěcha Kouby, karpu ako „najwuspěšniši łužyski migrant w USA“.