Znajom tebje, luby Jurij, z młodych lět, ako som była wuknica a pótom ceptaŕka na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli w Chóśebuzu. Z pomocu twójeje literarneje pśibytnosći som chójźiś wuknuła – chójźiś pó droze k literarnemu pisanju. Rozgrona z tobu abo z twójim wobźělenim, cytanje twójich knigłow a dožywjenje twójich źiwadłowych graśow su mě byli wochłoźenje, pógónjenje ducha a rozwjaselenje wutšoby.