Kake zacuśe jo to, pśez mokšu tšawu hyś, pśez suchy, mělny pěsk abo pśez kamuški a kijaški? To móžomy jano nazgóniś, gaž ganjamy mimo crjejow – to groni: bósy. My smy tak zwucone, sebje pśecej crjeje wobuś a wšuźi z crjejami ducy byś. Cesto jo to tek dobre a pśigódne. Bósy do šule pśiś – to njejo ta nejlěpša ideja. Ale tam a zas bósy ganjaś, to njejo jano zajmne sensoriske (to groni zmysłowe) nazgónjenje, to jo teke strowe!

Se wě – z bósyma nogoma ganjaś jo ta nejpśirodnjejša wašnja pógibowanja. Gaž casy bóse ganjamy, zmócnijomy našu nozynu muskulaturu a pólěpšujomy źaržanje śěła. Pśekšawjenje se wóžywijo (die Durchblutung wird angeregt). Teke na zgibadła (Gelenke) a balansu se bósyhyśe pozitiwnje wustatkujo. Wóno spěchujo stabilitu zgibadłow, z tym se reducěrujo riziko, se pśestupiś (umknicken) a se zraniś.

Rowno źiśi profitěruju wót togo, pšawidłownje bóse ganjaś. To pomaga, až małej nožce se strowje wuwijatej a až njenastanjo na pśikład rozpěrna stopa (Spreizfuß) abo wopadnjona stopa (Senkfuß).