Z Kamjenneje/Steinkirchen. Pśepšosenjeju na cytanje na serbskem burskem dwórje 16. maja som slědowała z wěsteju porciju narskosći. To jo se stało na starem serbskem burskem dwórje w tej jsy. Wjele domorodnych snaź wěcej njewě, až teke how jo serbska rěc ako mamina rěc doma była. Gizela Christlowa, kótaraž wótwardujo wóny serbski burski dwór, słuša k znajarjam teje słowjańskeje rěcy. Wóna ju powěda a spiwa a co swóje znaśa dalej dawaś. To gótujo rada za gósći a tek pśepšosyjo k tomu swóje pśijaśele wót „zmakanja awtorow Lubin“ na swój serbski burski dwór. Ten se góźi za spódobne towarišenje. Pśisłucharjam su se póbitowali rozwjaselece wulicowańka, bajki a basni. Spódobało jo se to teke Désirée Hetzelowej, ako jo wobswětowa antropologowka a slěźi k temje „luź a Sprjewja“, mjaztym na Techniskej uniwersiśe w Mnichowje. Jeje studija jo pógnuła Gizelu Christlowu, tu temu awtoram naraźiś, a tak su k tomu pśišli, raz swóje mysli wó „maśeŕce Sprjewja“ na papjeru spóraś – a pśi tom su špos měli. Pśiklask gósći jo dopokazał, až wuslědki su pśeznanili. A to cytanje jo tek wjelgin serbske było.

