Z Města/Cottbus. Tyźeń srjodu, jo se wótměło 112. Serbske blido w Serbskem muzeju Chóśebuz. Tematika jo była tenraz rěcywědna: „Wó póchaźe serbskeje rěcy a drugich słowjańskich rěcow: prasłowjańska rěc, móžnosći jeje rekonstrukcije a pódobne temy“. Za taku komplicěrowanu temu jo pśišeł slawist Marek Majer z uniwersity Łódź, aby gósćam rěc našych prědownikow pśibližył. Za to jo se teke wjele luźi zajmowało. Wence na dwórje muzeja su gósći sejźeli a slawistoju pśisłuchali. W dolnoserbskej rěcy, kótaruž jo Pólak akle pśed dwěma lětoma awtodidaktiski nawuknuł, jo zachopił z pśed-stajenim swójeje wósoby a pótom ze zawjeźenim do zakładow pó-dobnosćow wšakich rěcow. Za to jo sobu pśinjasł wjele pśikładow, z kótarymiž jo pśechadał do prasłowjańskeje rěcy. Pśisłucharje wšych starstwow a pówołanjow (mjazy nimi ga teke serbske fachniki) su na tom wjele zajma měli a jo teke było wiźeś, až Marek Majer jo měł swójo wjasele, jim to rozkładowaś. Lěcrownož cytanje prasłowjańskeje rěcy njejo tak lažko, ako se snaź pśedstajamy. Tam ga dajo žedne znamjenja, kenž wóznamjenju wšake lawty.