Ze Žylowa/Sielow. Jejko, taki tšašny njepórěd se kněžy pla Augusta! To se jomu njespódoba a wón ma ideju: zrumowaś! Ale kak se pópšawem rumujo? Jogo prědna mysl k tomu njejo špatna – kuždu wěc dejš tam spóraś, źož wóna słuša. Ale co, gaž jadnu wěc razka njeznajoš a njewěš, źo słuša? Toś ma August zasej ideju, tenraz pak skerjej nic tak dobru: Ty to jadnorje chyśijoš do zbórka za wótpadanki! Ale kak derje, až pśiźo Judith mimo. Wóna powěda hynac ako ten nimski August – wóna serbujo. Wobej se rozmějotej, raz lěpjej, raz górjej. Ale to klapujo! Wuknjotej słowa, wetom až gromaźe zmejstrujotej ten chaos, ga z pomocu běrowa za namakanki. Jen wónej wótwórijotej pód titelom „Zgubjone a namakane“.