Z Mósta/Heinersbrück. Lěcrownož jo cas zapustowanja južo dawno mimo a zapšawym mamy něnto pasioński cas, su w Dolnej Łužycy až do togo kóńca tyźenja zapustowali. To jo se tak w slědnych lětach wuwijało organizatoriskich zawinow a felujucych kapałow a gercow dla. Jaden tych slědnych zapustow lětosa su měli zachadnu sobotu w Mósće. A to drje južo ten 140-ty.

Zapust jo na progu do nalěta a dej zapšawym wugnaś zymu, ale južo pšawe nalětne wjedro jo se zapustarjam a woglědarjam góźiło. Śim wěcej su póžywali wence pśijaznu atmosferu, su witali znatych a se z nimi wulicowali.

Zgromaźili su se pó tradiciji pśed kjarcmu. Gólcy a muske su se stajili kłobyki wupyšnjone ze struskom a źowća a žeńske su byli rědnje wurožkowane. Woblekaŕki z Mósta, Janšojc abo Noweje Jsy su na to wjelgin glědali, až su pšawje woblacone. Sy zacuwał, až su gjarde na to, až nose taku pyšnu bursku drastwu.

Na ten jubilejny, 140. zapust jo se pśed kjarcmu zejšło 40 pórow a wěcej ako 10 źiśi. A teke žedne cełe familije, starjejše ze źiśimi, su sobu cynili. Teke te małkuše su byli korektnje woblacone. Napšawdu wjelicny wobraz!