Z Města/Cottbus. Na njeźeli, 15. februara, jo se wjele tšojło w Chóśebuzu: wokoło połdnja balokopanje w stadionje. W Lutherowej cerkwi dopołdnja, na Starych wikach a w Měsćańskem muzeju wótpołdnja jo se spominało na bombaděrowanje pśed 81 lětami. A na póznem wótpołdnju jo kazała Stefanie Krawcojc z jeje literariskim salonom „Sowohl als auch“, z kótarymž co regionalnu a teke wěcejrěcnu literaturu ze wšakich kulturow pśedstajiś, do ECK 51 na Dwórnišćowej. Mjaztym stej wobej instituciji, salon a alternatiwne kulturne zmakanišćo, derje etablěrowanej. Do rumnosći něgajšnego wobchoda jo wěcej ako 30 luźi pśichwatało, wjele z nich jo było z janšojskeje wósady, wšako jo cytał jaden z nich.

Klaus Hugler (*1955) jo w Drjejcach wótrosł a něnto w Podstupimje bydli. Wuknuł jo na tocarja a frezarja (nimski Zerspaner), źož wuźěłujoš precizne twaŕske źěle z rozdźělnych maśiznow. Mimo togo jo Hugler wukubłany nabóžninski pedagog a jo statkował ako młoźinski diakon w Neuruppinje, rodnem měsće Fontanego. Zrownju jo wójowaŕ za bergaŕske pšawa, pacifist a publicist. Tak jo jogo Krawcojc pśedstajiła.