„A znamjenja budu na słyńcu, na mjasecu a na gwězdach, a na zemi buźo ludam stysno w brachu rady, dokulaž mórjo a wódne žwały šwarce. A cłowjekam buźo se zecnuś bójaznosći a wócakanja dla tych tšojenjow, kenž na zemju pśiś deje, pśeto njebjow mócy budu gnute. A tegdy budu wiźeś cłowjeka Syna, pśiducego w mrokawje z wjelikeju mócu a kšasnosću. Gaž pak to wšykno chapja se staś, ga zrownajśo se a zwigajśo waše głowy, dokulaž se wašo wumóženje pśibliža.“ (Lukas 21).

