Ze Tšupca/Straupitz. Z błyskujucymi wócymi a wjelikeju frejdu su se „brukowe źiśi“ z bórkojskego horta „Lipa“ dali na wósebny jatšowny wulět. Cil jo był, pótajmne slědy znateje wuchacoweje šule nadejś - a pśi tom tšošku do swěta jatšownych wuchacow se zanuriś. Južo ak smy do Tšupca pśišli, stej nas witałej nalěto a dyrdakojstwo. Mjazy pisanymi kwětkami a fryšnym zelenym smy wobźiwowali tšupcańsku jatšownu łuku a nejžpjerwjej woglědali do Žytowego składa (Kornspeicher), aby wiźeli rědnučku wuchacowu šulu a kšasnu wustajeńcu.

Pótom jo se zachopiło zapśimujuce pytanje za jatšownymi jajkami. Wšuźi su schowane byli małe, lubosnje wugótowane pśechwatanki. Źiśi su z wjele pilnowanim a teamowym duchom pśesnuchlili kricki, łuki a rožki – a su se pśecej zasej mytowali z wjasołym smjejkotanim a połnymi kórbikami.

Pó pytanju su se zmócnili ze słodkimi jatšownymi guskami. W spódobnem krejzu su jědli, wulicowali a se wě teke wó nejlěpšych schowach namakanych jajkow diskutěrowali.