„Siggiko“ zwěžo serbske motiwy a stil japańskego manga

Von Maks Bagańc Donnerstag, 13. Januar 2022
Licha interpretacija dolnoserbskich drastwow a serbskich symbolow (lipa, jajo). Foto: Siggiko

Z Města/Cottbus. Wjele jo se w zachadnych mjasecach pógibowało wokoło wuměłcowki „Siggiko“. Wóna jo aktiwna w socialnych seśach, jo w septembrje załožyła zmakanišćo za kreslarjow, jo w nazymje wustupiła w magacinje Łužyca a w chóśebuskem sćelaku „Lausitz TV“. Młogim jo zawěsće nadpadnuło, až pśedawaju jeje kórtki, tekstilije a pyšnotki w Serbskej kulturnej informaciji Lodka. Pśi tom zwěžu wóne twóŕby na wjeliki part japański wuměłski stil manga a akcenty serbskeje ludoweje kultury. Chto štycy za tym eksotiskim pseudonymom „Siggiko“?

To jo US-Amerikanaŕka Emily Bartholdowa, kótaraž bydli a statkujo tuchylu w Chóśebuzu. W interviewje z Maksom Bagańcom jo wóna rozkładła, kak jo pśišła do Łužyce.

Wótkul pśiźoš a cogodla sy śěgnuła do Chóśebuza?

(0 )
Bitte anmelden, um einen Kommentar zu posten