Kněžo, póchyl twójej wušy a słyš, wótwóŕ twójej wócy, a glědaj (2. Knigły wót Kralow 19,16)

To jo kradu głosne wołanje we nuzy. Wóno jo wušy cas, Bog, wócuś ga!

My cujomy tu dušynu nuzu, ako se tudy we tom alarmje na Boga rozlěga. Wó co how źo?

Te słowa wzeju nas sobu do 7. stolěśa pśed Kristusom. Juda, małke kralejstwo, jo we wjelikej tšachośe. Rozmjej, Asyriske wójnstwo se pśibliža. We swójej wjelikej nuzy kśika se kral Hiskija k Bogu. Na jogo kraj wala se katastrofa. SOS, tšach wó žywjenje, tšach wó dušu – SOS, „Save our souls“. Asyriske mócnaŕstwo jo to nejwětše mócnaŕstwo wónego casa. Jogo wójnarje skóńcuju z wjelikeju surowosću wšykno a wšykne na swójej droze. Wóni wusměšuju póbite winiki a směše Boga. Hiskija stajijo swóju połnu naźeju na Boga. Wón źo do templa. Grozny winik buźo ga skóro teke tu Bóžu wjažu skóńcowaś. Wóno ga jo wušy cas, Bog, wócuś!

Kněžo, póchyl twójej wušy a słyš, wótwóŕ twójej wócy, a glědaj, a pósłušaj na te Sanheribowe słowa, kótaryž jo how pósłał, sromośit togo žywego Boga.