Lube sotśi a bratśi,

na tom měsće sćo pśecej namakali swój „Komentar“. Tak jo był nałog na našom cerkwinem boku „Pomogaj Bog“. To buźo wótněnta pitśku hynac. Nadalej buźo how „Bibliske słowo“. Ale ten komentar buźo jano hyšći kuždy drugi raz abo samo rědčej. Město togo buźomy zawjasć rubriku „Kśesćijany powědaju wót swójeje wěry“. Tam móžośo cytaś, kake nazgónjenja luźe maju z Bogom. To jo rubrika, za kótaruž kužda kśesćijanka a kuždy kśesćijan móžo pisaś abo powědaś.

Co jo za Tebje kśesćijaństwo, chto jo Kristus za Tebje? Wěriš na Boga, ako jo daloko pšec na njebju – abo na Boga, ako jo mjazy nami? Gdy bjatujoš? Bjatujoš, gaž sy we nuzy, abo gaž sy źěkowny? Bjatujoš kuždy źeń? Wulicujoš Bogu swóje starosći? Wulicujoš starosći teke fararjeju abo faraŕce?

Někotare luźe zaběraju se dlej z prjatkowanim slědneje njeźele. Młogego to gnujo, což faraŕ jo powědał, wót pśikładow ze źinsajšnego casa. Njocośo nam to napisaś? Móžośo teke zwóniś a wulicowaś.