„Přewodnik po serbskich wopomnišćach“ je přiručka kóždemu, kiž so za serbske stawizny zajimuje a po puću na tón abo tamny pomnik abo pomjatnu taflu storči, wo kotrymž by rady wjace zhonił. Tež za slědźerjow, chronistow a w šulskej wučbje je předležaca kniha wažny kompendij.

Tradicija postajenja pomnikow a připrawjenja pomjatnych taflow za zasłužbne wosobiny a jich skutkowanje na dobro Serbow abo jako spominanje na wuznamne podawki w serbskich stawiznach saha wróćo do 19. lětstotka. W lěće 1867 postaji so prěni pomnik, a to za Jana Michała Budarja w Budestecach. Hač do dźensnišeho slědowaše wjace hač 200 wopomnišćow – w Hornjej a Delnjej Łužicy, ale tež za jeje mjezami a zwonka Němskeje.