W tom górucem lěśu smy pytali wochłoźenje w chłodnych cerkwjach Münchena – a smy pśi tom dobyli młogi doglěd do romsko-katolskeje wopomnjeńskeje kultury. W cerkwi sw. Pětša na pśikład lažy wót lěta 1677 w głažanem kašću bogaśe wupyšnjony skelet swěteje Mundicije, martraŕki, kótarejž wokoło lěta 300 w Romje głowu su wótsćěli. Kužde lěto śěgnjo swětłowa procesija k jeje cesći pśez město, a chto co, móžo se pótom z dotyknjenim palcoweje kósći patronki žognowaś daś. To jo skerjej jaden morbidny nałog, ako se mě zda – a weto se zwignjo pšašanje: Kak to jo pópšawem z kśesćijańskimi swětymi?