Diese Seite drucken

Wopomnjeśe na Hanzu Njepili

Von Jost Schmidtchen / Lucie Loichenojc Donnerstag, 06. August 2026
Cłonki spěchowańskego towaristwa pozěruju wokoło drjewjanego Hanza a pśedsedarja Manfred Nickel (w běłem zglě). Foto: J. Schmidtchen

Z Rownego/Rohne. Pśed 260 lětami, dnja 1. awgusta 1766, jo se naroźił Hanzo Njepila. Pśi góźbje jubileja jo Spěchowańske towaristwo Njepilic dwóra swójich cłonkow na wopomnjeńsku góźinku pšosyło. Wumrěł jo Hanzo Njepila w lěśe 1856 w starstwje wót 90 lět. Cas žywjenja njejo jano žurnje źěłał, ale teke wšake wěcy napisał, kenž wopišu burske žywjenje w 18. a 19. stolěśu – a wšo w slěpjańskej narěcy, což jo źinsa kradu wažne a drogotne. Dogromady jo ten Rowniski wokoło 30 zešywkow spisał, bóžko pak su jomu wětšy źěl do rowa sobu dali. Pěś manuskriptow jo mógał faraŕ Wjelan wumóžyś – je jo pózdźej namakał faraŕ Matej Handrik a jo je wózjawił w casopisu Maćice Serbskeje.

Statkowanje Hanza Njepile jo pśi wopomnjeńskem zarědowanju pócesćił Manfred Hermaš z nagronom w slěpjańšćinje. Jo gronił: „Luby Hanzo, což nastupa slěpjańsku serbšćinu, smy my wšykne twóje pótomniki.“ Wopšawdu: Slěpjańska rěc jo se źěkowano wjele procowanjow zasej kusk do wšednego dnja wrośiła.

(0 )
Bitte anmelden, um einen Kommentar zu posten