Nimsko-serbski chor Žylow, nawjedowany wót Very Schmidt, jo zgłosył nimske a serbske spiwy w žylojskem sportaŕskem domje.

Ze Žylowa/Sielow. Wjele pśijaśelkow a pśijaśelow jo pśichwatało, ako jo Nimsko-serbski chor Žylow njeźelu, 7. junija, pšosył do gósćeńca žylojskego sportaŕskego doma, aby z nimi gromaźe swój 140. burstak wóswěśił. To pśi kafeju a tykańcu, ale pśedewšym ga se wě: z muziku, ze spiwanim a z rejami, a w rědnych serbskich drastwach! Góźba jo to teke było, slědk glědaś na bogate stawizny togo wósebnje za swój serbski repertoire wjelgin zasłužbnego chora. Až źo wšykno slědk na muskece spiwaŕske towaristwo, kenž jo ceptaŕ a kantor Mato Rizo 1886 iniciěrował, až su stawizny togo chora teke wusko zwězane ze stawiznami Nimsko-serbskego ansambla Chóśebuz a až jo se choroju 2011 ta mimoměry cesćeca Zelter-plaketa pósćiła – wó tom a wjelem wěcej jo juž aktualna serija w Nowem Casniku informěrowała, jeje slědny źěl jo dołojce na tom boce. W sportaŕskem domje jo wó wuwiśu chora powědała Renate Wünsch-mannowa, tuchylna pśedsedaŕka žylojskego chora.