Bibliske gronidło za 2020 stajijo dilema we wěrje wjelesych do srjejźi: „Ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje!“ Chto to groni, a dla cogo? To groni zacwiblowany nan. Wón jo Jezusoju pśišeł z chórym synom. My by gronili: syn ma epilepsiju. Nan wulicujo, až jo zły duch do syna zajěł, tak až nad swójim śěłom a duchom njama wěc mócy. Cesto jo duch jogo do wognja chyśił abo do wódy, aby jogo skazył. Zły duch ma winu, až gólc se raz slini a ze zubami škripoco abo pšosty lažy na zemi. Mań luźi stoj wokoło chórego a wuźěra. Wokoło stoj teke tegdejša wizita: pismawucone. Jezusowe wukniki su na městnje a se waźe, wóni ga njamógu chóremu pomogaś. Su bźezmócne. Dla cogo pak njepśemógu wót złego ducha wobsajźonego wugójś? Felujo jim trjebna móc abo trjebna wěra? Snaź se zda wuknikam, až chórosć njedajo se wugójś? Co cynje luźe? Raduju se njegluki? Abo mysle se wólažcone: „To ga mě se hyšći derje źo“? Naraz pśiźo Jezus se pšašat, co to wšo na se ma. Wón zgónijo wót njecystego ducha, až wukniki njejsu mógali jogo z gólca wugóniś.