Lube źiśi,

pětk buźo 2. februar. To jo źeń z mjenim „swěckowna Marija“ (nimski „Mariä Lichtmess“). To jo slědny źeń gódownego casa. Na tom dnju jo markowaś: tak śma ako hyšći gódy su byli, tak śma wěcej njejo. Słyńcko źo górjej kuždy źeń pitśku jěsnjej a źo kuždy źeń pitśku pózdźej domk. Togo swětła bywa kuždy źeń wěcej. Dny bywaju dlejše.

Co to ma z mlincami cyniś? To ma z Francojskeju cyniś. Tam jo wjele katolskich luźi žywych. Wóni swěśe „swěckownu Mariju“ pitśku wěcej ako ewangelske. Ku pšawemu swěźenjoju słuša dobra jěza. K tomu dnju Francozarje pśigótuju pó tradicji mlince. Togodla se tomu dnju teke groni „źeń mlincow“.