... a naraz šycko zrozumił. Njedźelu, 20. septembra, jo chór Lipa z Pančic-Kukowa w Slěpem swój nazymski koncert dał. Tajke něco rědko dožywich, su jara wjele ludźe ćichwatali. Stole derjache sej jěšej hobstarać, ale šycke njemóžachu sejdźeć. Juž wót prjenjego spiwa bych ćimnjene. Tole smy napósledk k chowanju našeje Leńki Nowakeje spiwali. Tedom było tajke zacuće, dyž ptaški prec lětaje a ten kašć se do zemje pusći – to se něco pola nas zgubi. Ale něnt jo tute „Ha widźu-li ptačata..“ nas nutśkownje wótholowało. Jako pón jěšej Fabian Kaulfürst kuždy programowy blok ze Slěpjańskim spiwom, dźož se sobu spiwaše, su wóni tež póslednego dogonili. Hosebje ta jasnosć jednotliwych głosow zmóžni tež te teksty pełne zaćimnyć. Tajki hustup, a to bjez techniki, jo był jeno ćez wjele probowanje a tu jasnosć głosow zmištrowane. To jo se dźěkowano Jadwize Kaulfürstowej teje dirigentce huspěšnje póradźiło. A ta kumšt jo se Kaulfürstkecej póradźiło, z tym zo hobćimjeće spiwow němsce na programowe cedulki napisali su.