Ze Złego Komorowa/Senftenberg. To jo kužde lěto zwěrna konstanta, až móžomy pśi Łužyskem lyrikowem festiwalu w zagrodowem měsće Marga, w złykomorojskem měsćańskem źělu Brjazki, z něcym serbskim w programje licyś. Lětosne, mjaztym 14. wudaśe togo wót „Nachwuchs-Literatur-Zentrum ,Ich schreibe!‘ e.V.“ wugótowanego festiwala jo na ten part měło wósebnje wjele bitowaś.

Pitśku felował jo jano ten serbski publikum. Ale pśi zbytku njejo to wjele hynac wuglědało. Za wětšy źěl su to te sobustatkujuce basnikaŕki a basnikarje sami, teke pór jich pśiswójźbnych a pśijaśelow, ako se pśi tom festiwalu zmakaju, swóje twóŕby se mjazsobnje prezentěruju a se wuměniju. Ale „wuznam jadneje basni njamóžo se měriś na licbje woglědarjow“, ako jo pódšmarnuł šołta Złego Komorowa Andreas Pfeiffer sobotu, 5. septembra, pśi swójich póstrownych słowach, kenž jo w cerkwi Martina Luthera na wobźělnikow festiwala wobrośił.