Z Gołkojc/Kolkwitz. Pśi nejkšasnjejšem wjedrje jo to njeźelu, 6. septembra, tak daloko było: Wósaźe Gołkojce-Gołbin a Popojce-Kśišow stej pśepšosyłej na Błośański cerkwiny źeń do Gołkojc.

„Co jaden móžo hyšći wěriś?“ – južo moto lětosnego Błośańskego cerkwinego dnja jo pśepšosyło k pśemyslenju. Teliko głosow zazni w našom swěśe, teliko pózdatnych wěrnosćow. Głosne a njepśesłyšabne jo łdganje, něžna a śicha ta wěrnosć. Kak móžomy wěrnosć wót łdganja, to dobre wót złego roze-znawaś? Kaki dar jo to, někogo měś, kótaremuž móžomy dowěriś. Bog ako fundament, Bog, kenž nas wiźi a zmócnijo. Jezus Christus, kenž jo nam swětemu nanoju bližej pśinjasł.