Z Hochoze/Drachhausen. Pó starej tradiciji jo se hochoska młoźina zmakała dnja 15. awgusta pśi cerkwi. Pó kupkowem fośe jo se wudała do směra kokotowego wuběgowanišća pśi športnišću. Nježlic až jo tak daloko było, su měli pak swěźeń pśigótowaś. Za to su na tśich dnjach do togo športnišćo do rěcha spórali, wěnce a fortu wuwili. Skóro by se łapanje kokota sabotěrowało. Njeznate su wopytali pětk w nocy fortu zrězaś. Młoźina jo pak mógła tomu zadoraś, z tym až jo fortu do hynakšego městna pśinjasła.

Nježlic až jo se wósym rejtarjow do wuběźowanja dało, jo młoźinski šef Lorenz Krauße ze swójim dwójorěcnym nagronom łapanje kokota wótwórił. Njeźiwajucy na wusoke temperatury jo se wšo zgładka wótběgnuło, nichten njejo z kónja padnuł. Ako w zajźonych lětach su pśišli kónje wót Lobeźic Manje, Dietmara Höfte a familije Hoppens z Turjeja. „K prědnemu razoju smy měli lětosa moderaciski duo k łapanjeju kokota“, jo Lorenz Krauße rozpšawił. Domenik Krötel a Christopher Hugler stej zamógałej žortnje pó kokośe wjasć. Jeju moderacija jo se Hochozarjam derje spódobała.