Dobrowólna wognjowa wobora jo kradu wažna za kuždu wjas. Gaž zaklincyjo sirena, se luźe pšašaju: „Ow, co jo se stało a źo? Jo to znjeglucenje, wogeń abo jo bom se pśewalił?“ Ale gaž sirena zaricyjo w nocy, njamóžo to něco dobrego byś. Rowno w lěśojskem casu, dla wětšeje tšachoty wognjow w góli mógu lažko płomjenja nastawaś. Gaž se pón we jsy pali, dostanu wšykne źiwne zacuśa. Co, gaž wogeń zapalijo druge domy a twarjenja?

We błośańskej jsy jo se take něco stało a to zazdaśim z Bóžeju wólu.