Z Dešna/Dissen. Něco wósebnego jo se Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu wumysliła: Kak by mógała organizěrowaś „raz hynakše“ cytanje za źiśi a wšych zajmowanych. Ideja jo była, jich pśepšosyś na kremser, na kutšowu jězbu, pśi kótarejž se pśedstajiju knigły. A to jo se stało slědnu sobotu w aprylu. Pśepšosona awtorka jo była ze slěpjańskich stronow póchadajuca a mjaztym w Mecklenburg-Pśedpomorskej bydleca Petra Richterojc, kótaraž jo sobu pśinjasła swóje łoni w LND wujźone dwójorěcne knigły „Danka a Janka – Njeměr w nykusojc jazorje – Unruhe im Nykussee“ (jeje debit). Źaseś zajmcow jo se z njeju a Šarlotu Kušcyc wót rěcneje šule na tu dwěgóźinsku literarisku kutšowu jězbu wupórało – ga pó Sprjewinem ługu w Dešnje. Jo to był słyńckowaty źeń, ta wócuśujuca pśiroda Sprjewinego ługa jo bitowała kšasny rum, w kótaremž móžoš sebje doma nykusa pśedstajiś (rownož młogi gat jo suchy był). Wósebne dožywjenje za tych pěś źowćow, ak jo pódla było – wšykne su měli znaśa dolnoserbskeje rěcy. Tśi z nich su byli w starstwje źiśownje, mjaz drugim chójźili do žylojskeje Witaj-źiśownje.