Jatšowny wuchac jo nam južo do proznin marchwje do strjažojskego a brjazyńskego horta pśinjasł a naše kórbiki schował. W prozninach su pón wósebne dožywjenja na nas cakali. Nalěśe jo nas do góle wabiło. Smy wótpadanki zběrali, budki twarili a teke na Marijnej górje walkowali. Někotare źiśi su mógali wěcej ako jano jadno jajko sobu domoj wześ. W Domowniskem muzeju Dešno smy słuchali na luštne tšojeńko, pśi kótaremž smy wšake role pśewzeli. Pótom smy serbske powěsćowe figury baslili. Smy měli wjele wjasela pśi woglěźe trampolinowego parka w Chóśebuzu. Naše samopjacone jatšowne guski smy se dali derje zesłoźeś.

Za wósebnje zajmny smy měli wuźeński źeń. Naš praktikant jo nam wšakorake łapotki, poze a wudy pokazał a jo nam teke rozkładł respektne wobchadanje z rybami a wódami. Wšykne źiśi su směli se pśi wuchyśenju wudy a suchem wuźenju wopytowaś. Gromaźe smy pśi tom měli wjele wjasela.