Lětosa, 30. januara, jo se wóna gromaźe ze swójim manźelskim a ze šwogorku pśi zarědowanju w Serbskem domje z pówołańskego žywjenja rozžognowała – a pó 40 lětach połnych wjelikego angažementa za to serbske se na zasłužony wuměńk pódała. Wušej 20 tych lět jo Angela Šurmanowa na Dolnoserbskem gymnaziumje (DSG) ceptariła. Jej jo pśecej wažne było, z wuknikami wósebne projekty cyniś, a jo wjele, wjele idejow měła, z kótarymiž jo jich zagórjeła.

Šulske partnaŕstwo z pólskeju šulu w Gryfinje jo wóna woplěwała. Šansu, wukniki pitśku zwenka šule do projektow zapśěgnuś, jo wóna wósebnje teke wužywała w nowem pśedmjaśe seminarnego kursa. We tom ramiku jo jim dała mjazy drugim film nawjerśeś, serbski Chóśebuz wuzgóniś, internetowy bok Města wobnowiś abo interviewy wjasć k temje „Serby w casu DDR“. „Šula njejo za mnjo była jano šula. Som była pśeznanjona, až dejali se wuknikam nazgónjenja zmóžniś, kótarež jim we spomnjeśu wóstanu. Wósebnje – to serbske pó drugej wašni dolabowaś, to som kśěła jim sobu daś“, wóna wuzwignjo.