Z Janšojc/Jänschwalde. Pětk, ten 27., a sobota, ten 28. měrc stej stojałej w Serbsko-nimskem domowniskem muzeju Janšojce cele pód znamjenim módrośišća. Organizěrował jo se to zarědowanje wót BTU-projekta „Praxisforschungsstelle Cottbus“, wót projekta „Walorizacija imaterielnego kulturnego derbstwa w nimsko-słowjańskem konteksće“ a wót janšojskego domowniskego muzeja. K tomu jo słušała wjelgin derje woglědana wulicowańska kafejownja, kótaruž jo moderěrował Jörg Ackermann, cłonk wóźecego krejza IKE-projekta (to jo krotko za projekt „walorizacija serbskego kulturnego derbstwa“). Wón jo sebje wuznał ako wjeliki fan módrośišća, pśeto jo se pśed 40 lětami južo pó wuměłskej, źěłaŕstwowej wašni z tradicionelnym rucnikaŕstwom módrośišća zaběrał: „Jo to žurne, ale wjelgin rědne rucnikaŕstwo. Ja som tegdy kurse sobu cynił a jano z indigo barwił. We Łužycy žednych módrośišćarjow wěcej njedajo. W Bórkowach se gótujo błośański módrośišć w technice kśidowego śišća, což pak njejo žeden pópšawny módrośišć.“