Górna Łužyca/Oberlausitz. K tym cerkwinskim nałogam w Łužycy słuša to rejtowanje k jatšam. W serbskich katolskich jsach mjazy Budyšynom, Wórjejcami a Kamjeńcom woplěwaju pśecej jatšownicu toś ten wjelgin woblubowany serbski a cerkwinski nałog. Za katolikow jo to nejwušy swěźeń cełego lěta. Ze starych zapiskow jo znate, až su južo w lěśe 1490 muske rejtowali wót Kulowa (Wittichenau) do Wórjejc (Hoyerswerda), aby na kónjach sejźece a spiwajuce zapowědali, až jo Christus tśi dny pó jogo smjerśi na kśicy zasej górjej stanuł. Dokulaž pak jo se z reformaciju we Wórjejcach zgubiła katolska wěra, su se we wósaźe Kulow rozsuźili, rejtowaś do susedneje wósady Ralbicy (Ralbitz), ako jo katolska a serbska. Tak to jo až do źinsajšnego. Toś ta procesija jo wóstała ta nejwětša a nejdlejša. Jadnab 23 kilomejtari dłujka wóna jo. Lětosa su licyli 335 rejtarjow, ako su z Kulojskeje wósady rejtowali do Ralbic (Ralbitz) a zasej slědk. A to we dwěma kupkoma, jadna serbska a jadna nimska. 271 rejtari jo se z wósady Ralbicy pódało na bejnje dłujku drogu do Kulowa a wótpołdnja zasej slědk.