Z Rownego/Rohne. Póněcom se wupórajo zyma ze žywnosćow. To jo tradicionelnje ten cas, ako su se w slěpjańskej wósaźe te sušone pjera gódownych gusow drěli. Slědny tyźeń pónjeźele a wałtoru bóžko njejo zyma te dwóry spušćiła, ale gusyne pjera su se pilnje drěli – ga na Njepilic dwórje. Njeglědajucy na bejnu tšochu sněga jo pśišło pśisamem 30 žeńskich a gósći, aby pódla byli. Pśedsedaŕ Spěchowańskego towaristwa „Njepilic dwór z.t.“, Manfred Nickel, to wułožujo ako dobre znamje k zdźaržanju serbskego burskego nałogstwa w slěpjańskem regionje. „Rědnje njejo jano, až te žeńske lěto za lětom ten nałog woplěwaju, ale teke to, až pśi pjerjedrěśu cesćej tež w slěpjańskej serbskej rěcy žwatorje. Wóni se kradu wó to procuju a to tyjo slěpjańskej wósaźe“, měni Manfred Nickel. Njepilic dwór jo se južo ako rěcny rum slěpjańšćiny etablěrował. „Kuždy mozaikowy kamušk pśipomožo k rěcnemu zdźaržanjeju.“