Kóńc januara toś togo lěta jo dokóńcył stawiznaŕ a dłujkolětny sobuźěłaśeŕ Serbskego instituta dr. Pětš Šurman swójo 65. žywjeńske lěto. Wósebny zajm jubilara słuša stawiznam Serbow w Dolnej Łužycy, mimo togo wšakim temam nowšych a nejnowšych serbskich stawiznow.

Pětš Šurman jo se naroźił 30. januara 1961 do serbsko-nimskeje familije w Chóśebuzu a jo tam wótrosł zgromadnje ze swójeju sotšu dwójorěcnje. Na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli (SRWŠ) Marjana Domaškojc w Chóśebuzu jo nawuknuł pla angažowanych ceptarjow kaž Bjarnata Rjentša, Gerata Nagory a Józefa Frencla dolnoserbski, rownocasnje su wóni wubuźili jogo zajm za serbsku rěc a kulturu. W lěśe 1979 jo złožył tam swóju abituru.

Pó wójaŕskej słužbje jo zachopił Pětš Šurman 1982 studium stawiznow na uniwersiśe Karla Marxa w Lipsku, kótaryž jo 1987 wuspěšnje zakóńcył. W samskem lěśe jo nastupił městno ako stawiznaŕ a wědomnostny sobuźěłaśeŕ w Instituśe za serbske ludowe slěźenje w Budyšynje.