Ze Slěpego/Schleife. Cesto jo tak, až něchten, kenž źěła w jadnej wušej funkciji, to teke drugim jasnje pokažo. Jo casy naduty abo naduta a se cujo hejnak ten kral abo ta kralowka, we tom kraju ako ten nejlěpšy abo ta nejlěpša. Wót jadneje serbskeje žeńskeje, ako jo měła wjele, wjele lět dłujko wjelgin wažny amt w serbskem kulturnem žywjenju, take něco pak njamóžomy groniś. Bogalka!

Jej se groni Sylvia Panošyna a wóna bydli w sakskem Slěpem. Wót lěta 1997 až do kóńca lěta 2025 jo wóna ga pilnje nawjedowała Serbski kulturny centrum (SKC) we swójej jsy. A to jo gótowała pśecej w śichem, jo se pśecej slědk zdźaržała. Njejo kśěła žednje stojaś prědku na jawišću a we słyńcu a se gjarźiś pśed drugimi. By mógali teke groniś, až jo była tšochu tšuchła. Něco, což jadnogo luźa pópšawem wjelgin cesći a wuchwalijo. Dnja 22. decembra slědnego lěta jo se něnto pódała na zasłužony wuměńk.

Wót małego – pśecej

z kulturu zwězana