Z Janšojc/Jänschwalde. Wobej janšojskej chora, ga ten žeńskecy chor a muskecy chor „Frohsinn“, stej pšosyłej drugu adwentsku njeźelu do janšojskeje cerkwje na swój tradicionelny koncert. Dobre mě, kenž stej se chora wokoło dirigenta Geralda Šejna cyniłej, jo k tomu pśinosowało, až jo była cerkwja až na slědne městno wobsajźona. Ze serbskimi a nimskimi spiwami jo se raźiło spiwaŕkami a spiwarjam, swětosnu gódownu atmosferu rozšyriś a za pśedwjasele se staraś. K tomu jo se teke perfektnje góźeło prědne gromaźe zgłosony spiw „Gaž su swěcki zapalone“, a pśi tom su te mócne głose muskecego chora wuběrnje wudopołnili glose žeńskecego chora.

Jo to późiwabne, w kak krotkem casu jo Gerald Šejn to zmejstrował, ten mjaztym južo wót 30 lět wobstojecy žeńskecy chor z tym pśed akle něźi tśi lětami załožonym muskecym chorom ako harmonisku symbiozu a serbski spiwajucy forměrowaś. Zwjaselece jo teke, až tejerownosći młode luźe we wobyma choroma sobu statkuju, se tam derje cuju, a až dajo pśecej zasej nowych cłonkow.