Z Janšojc/Jänschwalde. Pětk, 24. oktobra, smy my – źiśownja Lutki z Janšojc-Pódzajtšo – se južo jěsno k śěgoju wudali a smy dojěli do Janšojc. Se góźece k našomu projektoju wó serbskich powěsćowych figurach smy kśěli w muzeju hyšći wěcej wó pśezpołdnicy a wó pśeźěłanju lana wuknuś.

W muzeju jo nas Rosi Tšukowa z tšojeńkom wó pśezpołdnicy witała. Wóna jo nam pśecytała, kak jo źowćo na pólu wó lanje wulicowaś musała a tak smy ned něco wó tom zgónili, kak se kublo lan. Naša wótkubłaŕka Anja jo semjenjowe kapsle rozłamała za źiśi a jo lan wen spórała, až wšykne źiśi su mógali se jen woglědaś.

Pótom smy do muzejoweje brožnje šli, źož jo južo wšaki wjeliki rěd za pśeźěłanje lana pśigótowany stojał. Rosi jo nam nejpjerwjej raz dokradnje pokazała, kak se jadnotliwy rěd wužywa. Źiśi su napněte pśiglědowali a su kśěli to se wě teke sami wupytaś.