Groźišćo w Žylowje ma dwójorěcnu toflu

Ze Žylowa/Sielow. Dwójorěcnu nowu info-toflu jo dało město Chóśebuz dnja 4. měrca 2022, stajiś w Žylowje pśi tamnem starem groźišću Łužycanarjow. Iniciatiwa jo wujšła wót źěłoweje kupki Serbske pomniki města Chóśebuza. Zagronita za serbske nastupnosći Serbow Ana Kosacojc-Kozelowa nawjedujo kupku, kótarejež cłonki su wót wušego šołty Chóśebuza oficialnje pówołane. W 10. stolěśu twarjone staro- słowjańske groźišćo, nimski gronje jomu „Alte Schanze“, jo źinsa šćitany zemski pomnik. Wenkowny pśeměr jo něźi 65 m a nutśikowny 45 mejtarjow wjeliki. Źěle historiski wuznamnego šćitnišća su se w lěśe 1897 pśi twarjenju błośańskeje zeleznice znicyli a pótom 1931 pśi twarjenju chroma na groźišću samem do dalokeje měry znicyli. Dnja 17. nowembra lěta 1907 jo pisał nimski casnik „Cottbuser Anzeiger“ w swójej pśiłoze mjazy drugim, až bu zemja groźišća teke wótnosona za zasypanje depy mjazy groźišćom a kjarchobom. Dalšne škódy póśerpištej zemski pomnik a jogo wokolina pśez twaŕ garažowego kompleksa w NDRskem casu, pśez někotare familijowe domy a góspodaŕske twarjenje rolnikaŕstwa. W zymjem wužywachu źiśi nasyp groźišća k sańkowanju.Plany za dalšne bydleńske twarjenja w blišej wokolinje groźišća městoju pśedlaže. Z tym grozy płoninje, pód kótarejuž se nejskerjej wuznamne srjejźowěkojske namakanki chowaju, póstupujuce znicenje.Nasyp žylojskego groźišća sega źinsa jano hyšći až do wusokosći něźi 1,0 m do 1,5 m. Na starej, wokoło lěta 1900 mólowanej póglědnicy bu groźišćo za domom małego dwórnišća pśipadnje sobu fotografěrowane. Na fośe jo hyšći něźi styri metry do wusokosći segajucy nasyp wiźeś. Něgajšnu šćitnu groblu póznajomy derje hyšći na tśich bokach. Archeologiski dopokazane su dwě dłymokej a šyrokej wokolnej grobli, kamjenjowe flastrowanje, glinjane wobchytanje domow a žedne palnišća. Srjejźosłowjańska keramika, glinjane wrjeśenka, granitowe młyńske kamjenje, kósći zwěrjetow, jaden zelezny wótšog rejtarja, dwa serpa, zelezne škrjeńce, kósćowe jegły za šyśe a mazniki wobznanje wuznamne sedlišćo rucnikarjow pśed groźišćom. Z toś tych pśi twarje familijowego doma wuchowane drogotki da se póznaś, až běšo žylojske groźišćo něga nejskerjej wěcej nježli jano nachylne chowanišćo pśed nadpadami. Wóno běšo skerjej stawnje wobydlone a rucnikarje sedlichu wokoło njogo. Pśi nuzowych archeologiskich wurywanjach w lěśe 1977, dokulaž jo se pódla groźišća twarił bydleński dom, jo w Žylowje bydlecy archeolog Bernd Tzschentke wukopał mimo starosłowjańskich crjopow ze wšakorakimi mustrami teke źěl glinjanego gjarnca ze pówóstankami smoły a jo z tym dopokazał sedlišćo rucnikarjow pód groźišćom.Ten něnto za dalšne twarjeńske zaměry pominany wokolny areal jo do dalokeje měry njepśeslěźony. Wón by pśiducym generacijam slěźarjow póbitował wětše gromadu zwisujuce płoniny k slěźenju, kótarež su dotychměst pśecej hyšći relatiwnje mało mólone. Hynacej nježli w měsće, źož jo wokoło groźišća ga wšykno wobtwarjone. Pózdźej změju nejskerjej dalej wuwite, to groni lěpše nacasne metody – jolic se płonina dalej njezatwarijo a w zemi chowane serbske sedlišćo se njeznicyjo. Samo póněcomne nastaśe za turistow zajmawego info-srjejźišća w něntejšnem bydleńskem domje na groźišću by było pśedstajobne.Srjejź 9. stolěśa běšo tak pómjenjony anonymny bayerski geograf w kloštarje Sankt Emmeram (Regensburg/Řezno) zapisał „Lunsici civit xxx“. To groni, až su Łužycanarje tegdy měli 30 takich šćitanych sedlišćow. W 10. stolěśu su słowjańske prawobydlarje w Dolnej Łužycy samo južo 60 groźišćow měli, aby se w nich šćitali pśed nimskimi nadpadami. Ze wšakich su nastali pózdźejše dolnołužyske města kaž Chóśebuz, Lubin, Lubnjow, Grodk, Bezkow, Wětošow, Luboraz, Łukow, Gólišin, ewentualnje tek Kalawa a dalšne. Lěcrownož su byli ako zemske pomniki kazniski šćitane, buchu někotare groźišća w NDR dla wudobywanja brunice znicone. Dalšne serbske groźišća su pśez rolnikaŕske a twaŕske źěła wjelgin wobškóźone. Jano za mału licbu tych wósebnych słowjańskich zemskich pomnikow eksistěruju zewšym wujasnjeńske tofle, kótarež su pśisamem pśecej jadnorěcne nimske. Žylojske groźišćo ma nejskerjej ako prědne w Dolnej Łužycy dwójorěcnu, serbsko-nimsku wujasnjeńsku toflu. Dotogo pokazowašo teke how jano mały nimskorěcny pokazowaŕ na serbski zemski pomnik.