„Ty powědaš, wuknjoš abo se zajmujoš za serbsku rěc a coš źiwadłownikowe graśe nawuknuś?“, pšaša Wiebke Šelerowa-Šulcojc (Scheler-Schulz). „Pón ja Śi wutšobnje pśepšosyjom do ja.du studija!“

W ja.du studiju – to jo se akle pśed krotkim do žywjenja zwołało – póbitujo Wiebke młodym luźam wót 12 do 25 lět w Chóśebuzu móžnosć, sebje pšawidłowemu treningoju ako serbska źiwadłownica/serbski źiwadłownik, performaŕka/performaŕ abo powědaŕka/powědaŕ wuproběrowaś. W ramiku swójogo źěła ako teatrowa pedagogowka za Dolnoserbsku kulturnu akademiju co wóna z tym zajmowany serbski dorost w produkciskich wobłukach za film, źiwadło, performance a słuchograśe zmócniś. „W ja.du studiju my se pśiwobrośujomy grajaŕskemu treningoju, actingoju prědk kamery, głosowemu treningoju, powědanjeju do mikrofona, śěłowemu treningoju a wjele wěcej.“