Gribata góla, łuki, pusćina, jazory a jsy
Hochoza/Drachhausen. Sobotu, 21. awgusta jo było wjelgin dobre wjedro w Hochozy a wokolinje. Žeden źiw, na tom dnju ga su swěśili kokot, a młoźinske wjedniki su tak ako kužde lěto zawcasa skazali pla swójogo šołty dobre wjedro za swój kokot. Teke lětosa jo Manja Lobeźic to cyniła, a šołta jo dobre wjedro „wobstarał“. To su ned wužywali kursisty Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu. Su se zmakali na tom dnju zajtša w Hochozy, a z wjednikom Frycom Schulzom su se dali na daloku drogu z kólasom. Su nejpjerwjej jěli na ten bok k Luborazoju, tam ducy su zastali w Holbernje (Hollbrunn), źož jo pjerwjej było kubło. Źinsa su tam domy za wětšy źěl prozne. Dalej jo wjadła droga až do kóńca swěta – nanejmjenjej groni to tofla na kóńcu jsy Münchhofe: „Za jaden kilometer buźo kóńc swěta“. A napšawdu, droga wěcej njejo dalej šła, až wšykne su se dejali wrośiś. Fryco Schulz jo wulicował, až su tam serbske luźe bydlili. Burja ale su za wětšy źěl wuśěgnuli, a cuze luźe, kótarež su tam jano na kóńcu tyźenja, su sebje domy kupili.
Tamna krajina jo ceło wósebna, drugi swět tam jo, jo gronił naš pśewódnik. Su tam góry a doliny a zemja jo dobra, teke kubło jo how raz było. Někotare žrědła we tej wokolinje su. Te rěcki běže gromadu a su pjerwjej w Luborazu gónili młyn.
Droga tych sedym kólasowarjow pó serbskich slědach jo dalej šła pśez Brjasku (Blasdorf), Jemjelnicu (Jamlitz), Šejnejdu (Schönhöhe) a Mazniki (Teerofen) až k Maznikojskemu jazoroju (Hochozarje tomu gronje Wjeliki jazor). Mazniki su sedlišćo z pór domami, źož su pjerwjej warili maz. Maznikojski jazor „zastaraju“ žrědła, dla togo ma taku cystu wódu. Kólasowarje su tam pitśku wódychnuli, pótom su se woglědali pusćinu: Solarny park Turnow jo wjelicki teren, a tam wóno wuglěda tak ako sedlišćo na mjasecu.
Droga až k mjasecnej krajinje jo była zelena a fryšna a jo wjadła pśez rědny lěs. Mjazy Maznikojskim jazorom a solarnym parkom jo dubina. Fryco Schulz jo rozkładował, až tamna zemja jo glinjana, dla togo duby tam wót samego rostu. Hochozaŕ jo na zachopjeńku wulěta z kólasami gronił, až jo tu smugu južo za tśi góźiny wótjěł. Ako su kursisty na tom dnju pó šesć góźinach byli zasej w Hochozy, su wšykne glucne byli, až su měli taki rědny źeń. Su ale pó źělach teke glucne byli dla togo, až su turu skóńcnje za sobu měli, pśeto su byli južo bejnje pśemachtane.
IN