„We Wjelcej Waju nuznjej trjebaju“
Z nimsko-serbskeju namšu su se rozžognowali z fararjom a katechetku
Dešno/Dissen. Na wjelgin swětosny part su se wósadniki ze swójim fararjom Hans-Christophom Schüttom a katechetku Heide Schüttoweju rozžognowali. Chóśebuska promštowka Ulrike Menzelowa jo na rozžognowańskej nimsko-serbskej namšy slědnu sobotu woblutowała, až skóńcyjo jadna era w Dešnje, Strjažowje a Žylowje. Pśeto pśisamem běrtyl stolěśa stej Schüttowej how we tej wósaźe farariłej. Ako jo nan Dieter na wuměńk šeł, jo nastupił syn Hans-Christoph Schütt how swóju słužbu. Jo ju wugbał 9 lět dłujko, ako serbski faraŕ z běrtylom togo farskego městna.
Wót 31. awgusta njama Dešańska wósada wěcej žednogo fararja a za katechetku jo se južo mjasec do togo wósadna pedagogiska słužba w Dešnje a Wjerbnje skóncyła. Wóna jo něto hynźi katechetka a jeje cłowjek buźo wót 1. septembra faraŕ we swójom rodnem městašku Wjelcej w cerkwinem krejzu Zły Komorow-Grodk. Wjelcejarje su se wobrośili na Dešańskego fararja, dla togo až su nuznje jadnogo fararja trjebali. Promštowka by to rada wiźeła, gaby Schüttowej w Dešnje wóstałej, pśeto jo pśeliš mało fararjow ze serbskorěcnymi znajobnosćami. „Ale my njesmějomy a njamóžomy Waju zazaržaś. We Wjelcej Waju ga trjebaju nuznjej“, jo promštowka groniła. Pśi tom twari na Jezusa Kristusa, ako za swóju cerkwju se stara a jeje sobuźěłaśerje pó swójom planje zasajźujo.
Wjaseliła jo se tomu, až stej se procowałej jadna fararka a jaden faraŕ wó wakantne městno w Dešnje. Prědny raz su wósadniki a pśibytne gósći-namšarje zgónili mě teju duchowneju. Fararka K. Köhler pśedstajijo se ten tyźeń sobotu w Dešańskej cerkwi a faraŕ F. D. Plasan pśedstajijo se 19. septembra w Žylojskej cerkwi. Běrtyl farskego městna financěrujo Diakoniska pomoc za starych luźi Dolna Łužyca. Wó tom, kak pójźo dalej ze serbskeju słužbu, ze serbskimi namšami, jo promštowka nejpjerwjej jano groniła to, až buźotej se wó to staraś faraŕ n.w. Dieter Schütt a źěłowa kupka „Serbska namša“.
Ned na zachopjeńku rozžognowańskeje namše stej Heide a Hans-Christoph Schütt pśed hołtaŕ stupiłej, aby slědk glědałej na zajźonych 9 lět. Stej se mjazy drugim pšašałej, co jo se jima raźiło a co jo jima śěžko pśišło.
Namšu su wugótowali wósadny chor, pozawnowy chor Dešno/Žylow, Nimsko-serbski chor Žylow, sopranistka Anne Schierack, Chóśebuska promštowka, Schüttowe, Lutz Gräbig a Christina Kliemowa. Slědna jo pśewzeła ten serbski part. Jo na pś. cytała epistel, žognowanje a rozžognowańske słowa źěłoweje kupki „Serbska namša“, kótarejž jo H.-Chr. Schütt 9 lět prědkstojał. Wjele serbskich namšow jo wótźaržał, na Dolnoserbskem gymnaziumje jo wuwucował nabóžninu, w serbskem radiju jo prjatkował a za Nowy Casnik jo pisał komentary a nabóžne słowo. We swójom prjatkowanju jo H.-Chr. Schütt teke krotku bilancu swójeje słužby śěgnuł. Namšy jo se pśizamknuło kafejpiśe w swěźeńskem stanje, źož su póstrowne słowa wugronili šołta Fred Kaiser, fararje z Wjerbna, Gołkojc a Bórkow, zastupniki towaristwow a wognjoweje wobory a pśijaśele Schüttoweju.
A. D.