Robert jo kokotoju głowu wótrył
Wšykne Bórkojske kokotarki su měli lětosa lapu stajonu
Bórkowy/Burg. Sezona kokotow w Dolnej Łužycy jo se zachopiła, a ta źo až do srjejź septembra. Něźi 30 takich serbskich žnjownych swěźenjow buźo we tom casu. Slědnu julijowu sobotu su łapali kokota w Barbuce. Źeń pózdźej, 25. julija, jo Bórkojska młoźina toś ten serbski žnjowny swěźeń woplěwała, a to kradu pó wejsnej tradiciji. Wěcej ako 200 pśiglědarjow jo se pśinamakalo na Sklaaric a Blumojc łuce pśi Droze serbskego krala.
Nježlic su se młodostne tam dostali we swěźeńskem pśeśěgu z Błośańskimi dujarskimi muzikantami pód nawjedowanim Günthera Quetka, su byli źiśi te głowne aktery. Jim jo młoźina stajiła wósebne cesne wrotka za łapanje kokota. We tom casu, ako su te małe swój špos měli na wuběźowanju pó konjach z rejtarskego dwóru Smogorjow, su te wósymnjo fryjne kjarle cakali na swóje kónja wót rejtarskego dwóru Jerol z Běłeje Góry-Rězakow, na kónje wót Lobeźic z Hochoze, z Bórkow a Drjenowa. Tych źowćow w serbskej swěźeńskej drastwje jo było lětosa źewjeś, a kužda wót nich jo měła lapu stajonu. Pomoc pśi stajanju lapow su dostali wót Ilony Lehmannoweje a wót Christiny Jankoweje. „My smy gjarde na to, až stej musałej jano dwě źowći swóju drastwu se wupožycyś. Wšykne druge maju swójsku drastwu.“ To jo nam groniła Verena Lehmannojc, ako jo w młoźinje zagronita za kasu. Zwurazniła jo tejerownosći swójo wjasele, až stary nałog pó swójich mocach na žywjenju źarže a stakim derje reprezentěruju Bórkojski region. „My comy gósćam něco rědnego póbitowaś“, pódšmarnjo Verena. Pśed 6 lětami jo wóna prědny raz pśi kokośe sobu cyniła. Za nju jo wažne, až ceła wjas pśiźo gromadu, tak ako sobotu wjacor na rejtarskem balu how na tom swěźenišću. Južor pětk a sobotu wótpołdnja jo młoźina pśišła gromadu, aby wili cesne wěnce a girlandu.
Na lětosnem žnjownem swěźenju stej Christin Stopic a Stefanie Rösselojc woglědarjow nimski a serbski wuwitałej a se sponsoram wuźěkowałej.
Ned pśi rejtowanju wó troštne myta su pśiglědarje zwěsćili, až maju tenraz pśed sobu jano nazgónite rejtarje. Pótakem žeden źiw, až jo se ten kokot – jaden dar wót Rejnusojc cołnarnje – skóro juž powjesył na cesne wrota. Robert Krawc jo se wudobył cesć prědnego krala. Jogo wjasele nad tym jo była wjelicka, pśeto jo wordował prědny raz ako kral pócesćony. Rejtował jo na kónju Gurox wót Rejnusojc cołnarnje.
Drugi a tśeśi kral stej byłej Markus Schimmang na kónju Maja a Georg Jakobik na kónju Otto. Kokot jo se na pśesajźowanju pśedał za 191 euro. Ceła suma jo dostała młoźina do swójeje kase. Pó tradicionalnem wótmólowanju kokotarkow a kokotarjow su źowća karowali nježenjeńcow (Junggesellen). K tomu su se, to se wě, lapy wótstajili. Pśi tom wuběźowanju su dobyli Lehmannojc Verena, Bornojc Stefanie a Hetzojc Christin.
Tak ako w kuždem lěśe su se starali někotare cłonki Domowniskego a drastwinego towaristwa wó derjeměśe woglědarjow. Wóni su pśedawali mlince a tykańc, kótaryž jo napjakła Elke Pötschowa. Jeje cłowjek Uwe jo grilował. Pötschojc źowka jo była mjazy kokotarkami.
Luźam jo se swěźeń spódobał: „To jo derje, až stare tradicije žywe wóstanu. Ja pśiźom kužde lěto how na kokot“, jo měnił Norbert Netzker ze jsy. A Wyli Borak z Wjerbna jo nam gronił, až jo pśijěł wósebnje dla togo, dokulaž jo jogo źiśiźowka Stefanie Rösselojc pśi kokośe sobu gótowała.
M. H.