Młoźina jo wucesćiła swóju wjednicu
Na swójom 10. zapusće jo Lobeźic Manja wótedała swóju funkciju do młodšych rukow
Hochoza/Drachhausen. Južo su młoge tšach měli, až šołta njebuźo źaržaś žedno nagrono lětosa, hyšći pśed krotkim ga jo lažał w chórowni pó operaciji na kłubach. Njeźelu pśed dwěma tyźenjoma w zalu karcmy „Źiwy jagaŕ” pak jo se młogi zwjaselił, až jo šołta zasej na nogach a strowy. Pśisamem nichten njejo wumarkował, až wón musy se pśecej hyšći na kijach pódpěraś. Ale te jo šołta z wótglědanim wóstajił pśi sćěnje, nježli jo se k mikrofonoju stupił.
34 pórow jo se zgromaźiło w zalu, a bejny źěl starjejšych a starkich jo se zesedał za blida abo jo stojecy pśiglědował, kak młoźina rejujo. Wósebnje su zapustarje wucesćili swóju šefowku, Manju Lobeźic. Ta jo pśipowěźeła, až lětosa gótujo slědny raz sobu na zapusće, a teke to wjednistwo młoźiny wótedajo do młodšych rukow. Młoźina jo ju wucesćiła z wósebnym lylowym pśepasom (Schärpe), źož jo stojało na nimski napisane: „Njebuź tužna, až jo kóńc. Wjasel se, až jo było rědnje”. Jeje naslědnikoju groni se Denny Ulbricht, kótaremuž zawěsće njebuźo lažko w jeje stopach hyś – Mandy ga su kóńc zachadnego lěta pócesćili z Cesnym znamuškom Domowiny za jeje pilne młoźinske źěło.
Pó serbskem a nimskem nagronje šołty a pór štuckach su młodostne se zestupali do rěda a su z kjarcmy šli wen na drogu. Pó zgromadnem fośe su se dali na ten pódzajtšny bok jsy, k Ahrendowym (Silke Ahrendowa jo psychologowka), ako bydle wokus dalej, pśi droze na Pěski. How jo duł změstymi mócny wětš, ako jo młogemu ten kłobyk z głowy wóduł.
Te wejsanarje njejsu šli z nimi, ale su zwětšego wóstali na głownej droze, pśi Ungorojc, derje wěźecy, až ten pśeśěg skóro se nawrośijo slědk do jsy. How smy dožywili rědnu sceneriju: Zasněgowany dwór, na kótaremž su rejowali, se pśipijali a se wjaselili, gromaźe Ungerojc źowku Birgitt a drugimi swójźbnymi – mjazy nimi młogi, ako derje serbski powěda, na pśikład Kulowacyc Liza a Markušojc Helmut z Pěskow, ako stej pśignałej how ten ruš dožywit.
Woglědali su teke k Haufowym: Monice a Dietmaroju, wjednikoju Žylojskeje wušeje šule (ta jo něnto pśirědowana gymnaziumoju), pótom su póbyli krotko wu Łobeźic, teje familije młoźinskeje šefowki, wu Majauric, ako maju tu lodowu kafejownju, a wě pla šołty, wu Wojtojc. How – južo ako lěta do togo, jo cakało na nje bogaśe nanosone blido: skibki, ješnice, mazańc, a šołta jo zasej te kije wótstajił, aby na chylku z młoźinu pórejował.
Najěźone su zapustarje se wupórali dalej na Hugon, do Jeschkojc rězaka. Až dotychměst jo jich pśewóźowała wjelika mań wejsanari, how pak su gnali pśisamem sami. To wjedro jo se pógóršyło, chopiło jo se sněgowaś, ale wu Jeschkowych na dwórje njejsu to hyšći markowali. Pśeluštna ta muzika gercow, pśedobry ten słodki paleńc! Akle pó cesnej štucce z wobsejźarjom rězaka Frankom Jeschke jo ta disciplina pópušćiła – rozwlacone su se pórali slědk do jsy, a how a tam pśi dwórach su źowća a gólcy se na chylku wobźaržali – teke wu Jakubojc (Duric), źož bydli Gaby Durina, wótkubłarka we Witaj-kupce w Hochoskej źiśowni a jeje šwigerstarjejše, a źož nanejmjenjej dwě generaciji wumějotej derje serbski. Jeje źowka Duric Anke jo zapustowała sobu ten źeń, a tak jo było jasne, až ceła familija jo šła wen z domu a jo pśi wrotach pśiglědowała tym zapustarjam.
Mjaztym až su na Hugonje te jadnotliwe póry se hyšći wobźaržowali, su prědne zapustarje a gercy južo dojšli na Lenitzkojc dwór, k šlodarce Antje Lehnitzkowej, kótaraž šyjo pśede wšym te serbske swěźeńske drastwy a jo južo wjele źowćow wuwoblekała. Na młogem kłobyku jo lažała śańka warsta sněga, a pómałem jo bywało śmojto.
A ako hyšći štundu pózdźej, we jśmě, za tym ako su casnikarja pógóspodowali z dobrym mazańcom a kafejom wu Lehnitzkojc, smy pó droze k awtoju słyšali, až pśecj hyšći su rozlěgali we jsy zuki dujarskeje muziki, a młoźina dawno njejo hyšći była gótowa z tym pśeśěgom. Wjacor wósymich budu akle do kjarcmy zamaršěrowaś na reju. Kšasny zapust, z kótaregož fota móžośo se woglědaś na www.nowycasnik.de/fota!
G. W.
Komentary k artikeloju
Jo, napšawdu, to by na kuždy part něco za Wašu młoźinu było. Na drugi raz pśijěźćo. Chtož se interesěrujo za to serbske, musy raz zapust dolabowaś! Nejrědnjejšy zapust jo za mójim zdaśim w Hochozy. Drje teke how buźo śěžko młoźinu namakaś, ale how su nanejmjenjej familije, źož dwě generaciji serbski powědatej, a teke wjele luźi až do źinsajšnego serbski powěda.
Za wšym zdaśim jo to wjelgin rědne tšojenje how było. Te źowća su rědnje hoblacone a te gjarde muske z pisanymi pjerkami pśi kłobykach w pśeśěgu pśi dujarskej muzice - jo zajmne a rědne dožywjenje. Škóda, až njejsom mógał tam z pólskeju młoźinu byś. Naźejam se, az by mógali tam se z młodymi serbskimi w dolnoserskej rěcy dorozměś. Luby póstrow Tomek