„Take serbske swěźenje by wšuźi trjebali“
60 lět Domowina Dešno
Dešanarje su za to znate, až wužywaju kuždu góźbu za zgromadne swěśenje a až su jich swěźenje pśecej wjelgin rědne a wjasołe, z dobrym niwowom, z młogimi dobrymi idejami a za wětšy źěl mócnje z tym serbskim zwězane. To wšykno musy se groniś wó zarědowanju, na kótaremž su 4. julija spominali we jsy na wósebny jubilej. Ga na to, až běšo se kradu pśed 60 lětami załožyła w Dešnje Domowinska kupka – jadna z prědnych w cełej Dolnej Łužycy.
Dešańske Domowinarje njejsu swóje 60. narodniny w śichem swěśili. Su k tomu pśepšosyli cełu wjas a gósći z drugich jsow, z města a z Górneje Łužyce.
Wjelgin wjaselili su se wšykne tomu, až jo nejwuša Domowinska paršona, ga ten pśedsedaŕ Jan Nuk, ten źeń pśichwatał z Górneje Łužyce do Dešna. Pśi pomniku za Bogumiła Šwjelu jo spomnjeł we swójom nagronje (a to w dobrej dolnoserbskej rěcy!) na załoženje a wuwiśe Domowiny w Dolnej Łužycy pó lěśe 1945. Kupka w Dešnje jo dobry pśikład za to, kak se Domowina zasajźijo za zdźaržanje serbskeje rěcy a kultury. Jo gromaźe z drugimi mócami we jsy jaden z centrumow serbskego žywjenja w Dolnej Łužycy, jo Jan Nuk wustajił a kupce darił wobraz, kenž jo mólował Měto Nowak-Njechorński.
Wutšobnje gratulěrowałej stej na swětosnosći pśi Šwjelowem pomniku teke dr. Madlena Norbergowa, dolnołužyska županka, a Frank Rybak w mjenju Strjažojskego domowniskego towaristwa, kótaregož cłonki běchu w bogatej licbje do Dešna pśišli, žeńske w serbskej swěźeńskej drastwje.
Mjazy gósćami z Górneje Łužyce su wuwitali Herberta Funku, kenž běšo ako Domowinski funkcionaŕ tegdy w pěśźasetych a šesćźasetych lětach bejnje spěchował Domowinske źěło w Dolnej Łužycy. Jo na to dopomnjeł, kak śěžke su byli tegdy te zachopjeńki Domowinskego źěła w Dolnej Łužycy, teke w Dešnje. Wósebnje wuchwalił jo Hermana Jahna a jogo familiju, kótaraž jo se wósebnje mócnje zasajźiła za to serbske a to źinsa dalej cyni.
A teke Dešańska wósada jo gratulěrowała. Na serbsko-nimskej namšy, z kótarejuž jo se ten wažny źeń zachopił, stej faraŕ Hans-Christoph Schütt a jogo nan Dieter Schütt w serbskej a nimskej rěcy kupce a tomu serbskemu wjele dobrego za pśichod žycyłej. W prjatkowanju stej wó to pšosyłej, aby dostała Dešańska wósada nowego fararja, kenž ma wjele wušej za to serbske.
Rowno tak jo dostała jubilejna kupka wót młogich drugich ten źeń wutšobnje glukužycenja, mimo togo až su wjelike nagrona źaržali. To su byli mjazy drugim prof. dr. Michael Šěrak, w Dešnje bydlecy cłonk bramborskego parlamenta, Ullrich Noack, direktor Bórkojskego amta, Klaus Heinrich a Juro Hanška, šołta a Domowinski pśedsedaŕ z Brjazyny.
A na swój part gratulěrowałej stej teke chor „Łužyca“ ze swójim kšasnym spiwanim namšy a górnoserbska spiwańska kupka „Wólbernosće“, ako jo pśi wótwórjenju wósebneje wustajeńce a pózdźej na zgromadnem swěźenju na dwórje „Serbskego dwóra“ wšych rozwjaseliła ze štuckami w słowjańskich rěcach.
„To jo był napšawdu wjelgin kšasny serbski swěźeń how w Dešnje. Njeznaju žednu kupku, ako jo swój jubilej tak rědnje swěśiła“, jo Jan Nuk wuchwalił Dešańskich a wósebnje tych, kenž su ten swěźeń tak pilnje pśigótowali. A pokazał jo na to, až by dejali w lěśe 2012, gaž slědk glědamy na 100. narodniny Domowiny, we wšych łužyskich regionach take swěźenje z takim ludowym a serbskim charakterom wugótowaś.
H. A.