„Rady kśěli hyšći młoge lětko z Tobu źěłaś“
K wopomnjeśu wucabnika Gerata Nagory (= 04.05.2010 w Bórkowach)
Luby Gerat,
śěžko pśiźo nam, se z Tobu na pśecej rozžognowaś, wěźece, až smy z Tobu zasej jadnu dušu zgubili, ako jo była wšomu serbskemu šyroko wótwórjona.
Njejsy był žeden góźinypódawaŕ, ale wucabnik z wutšoby a ako taki sy nažněł chwalbu a pśipóznaśe pla swójich wuknikow, teke gaž su byli Twóje metody wuwucowanja tšochu njekonwencionelne, ale snaź rowno togodla. A bejnych Twójich wuknikow jo źinsa tudy pśichwatało, aby se hyšći raz pśed tobu wuchylili.
Jadnab dwaźasća lět sy był cłonk Dolnoserbskeje rěcneje komisije, kótaraž jo śi wuzwóliła do našeje słownikarskeje pśirady. Sy stojał mjazy nami we wusokej cesći ze swójimi naraźenjami a wobmyslenjami. Z kritiskim duchom sy našo serbske źěło pśewóźował. Na Tebje jo było pśecej spušćenje, a gaž jo trjeba było, sy pjero pópadnuł a pisał a młoge pśispomnjeńko jo było teke ironiski pśiwóstśone, ako to se za wuměłsku naturu pśisłuša, a druge zasej su skerjej luby wusmjejk wubuźili.
Rady kśěli hyšći tak młoge lětko z tobu gromadu a pógromaźe źěłaś, ale bóžko sy docasa wótwołany. Ty buźoš nam felowaś, bratšam a sotšam Chóśebuskeje Domowinskeje kupki, Bórkojskim wuźarjam a nam pśi słownikarjenju a wjele drugem.
Zasej jo nam jaden wujšeł, kótaremuž jo wutšoba mócnje za to serbske biła. Toś źiwa njejo, až sy se ned pśichylił tomu WITAJ-gibanju, sy jo pódpěrował z kniglickami a drugim rěcnym materialom na jadnom boce, na drugem boce sy sam do statka stajił, což sy wót drugich wócakował: Sy ze źowku a jeje źowku serbski powědał, sy ga měł wjasele pśi serbskem rozgronje, teke pśi serbskem kórtowanju. Žednje njejsy skjaržył dla wjeleseg źěla, sy to swójo pśispórił, což jo rěcy a wěcy tyło, a rownož jo to było ako kabaretist tencas w źewjeśźasetych lětach. Mamy śi ako luźa wjasołeje mysli, ako rozdrosćowarja a póžortowarja a drugich rady pógósćujucego w spomnjeśu.
Raźi dopołnijomy Twójo žyceńko, zagraś wóne woblubowane „Bole raz“, spiwańko słowakskego póchada, ale tudy we Łužycy cesto spiwane, wósebnje wót nas staršych. Toś to „Bole raz“, jo pak cesto zaklincało we gromadce Twójich nejblišych pśijaśelow w zagrodce, což jo waše wutšoby rozgrěwało. Tebje k cesći, něnto hyšći raz na trompeśe zaznějo. Luby Gerat, spi derje a měj lažki wótpócynk!
To nagrono jo Manfred Starosta źaržał pśi rowje pśi zakopowanju Gerata Nagory 21. maja 2010 na Pódpołdnjowem kjarchobje w měsće.
Manfred Starosta